هين، كه هنگام صابران آمد

وقت سختي و امتحان آمد

اينچنين وقت عهد ها شكنند

كارد چون به استخوان آمد

عهد و سوگند سخت سست شود

مرد را كار چون به جان آمد

هله ، اي دل، تو خويش سست مكن

دل قوي كن كه وقت آن آمد

چون زر سرخ اندر آتش خند

تا بگويند زر كان آمد

گرم و خوش رو به پيش تيغ اجل

بانگ بر زن كه پهلوان آمد

با خدا آستين فضل فشان

چونكه بنده بر آستان آمد

چون صدف ، ما دهان گشادستيم

كابر فضل تو در فشان آمد

اي بسا خار خشك كز دل او

در پناه تو گلستان آمد

من نشان كرده ام تو را از تو

دلخوشي هاي بي نشان امد

وقت رحمت و وقت عاطفت است

كه مرا زخم بس گران آمد

اي ابابيل هين كه بر كعبه

لشكر و پيل بي كران آمد

عقل گويد مرا خمش كن ،بس

كه خداوند غيب دان آمد

من خمش كردم اي خدا ليكن

بي من از جان من فغان آمد

 ما رميت اذ رميت هم ز خداست

تير نا گه كزين كمان آمد