خدایا مرا وسیله ای برای آرامش قرار ده.

بگذار هر جا تنفر است بذر عشق بکارم.

هر جا آزردگی است ببخشایم.

هر جا شک است ایمان،هر جا یاس است امید،

هر جا تاریکی است روشنایی و هر جا غم است شادی نثار کنم.

الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی، همدردی کنم.

پیش از آنکه مرا بفهمند دیگران را درک کنم.

پیش از آنکه دوستم بدارند دوست بدارم.

زیرا در عطا کردن است که می ستانیم.

و در بخشیدن است که بخشنده می شویم.

و در مردن است که حیات ابدی می یابیم.

فرانسیس آسیسی

من در آن شادمانی که از ازل برایم مقدر شده بود غرقم، انبارم پر از غله است و جامم لبریز از شادمانی.

اکنون نیکویی بی پایانم از راههایی بی انتها به من می رسد.

شادمانی شگفت انگیزم از راهی شگفت انگیز آمده است تا برای همیشه نزدم بماند.

شادمانی من ، کار خدا است. پس هیچ کس نمی تواند در آن دخالت کند.

چون با خدا همراهم ،با خواسته دل خود نیز همراه می شوم.

مشیت خدا برای من ،در منتهای کمال است و پایداری.

چون با ان یگانه جدایی نا پذیر همراهم،پس با عشق و خوشبختی جدایی نا پذیر خود نیز همراهم.

همه را دوست می دارم .او که به ظاهر دشمن من است،از در دوستی در می آید:

بسان حلقه ای طلایی در زنجیر خیر و صلاح من.

ایمانی که دل و جرات نیاورد ایمان نیست.

درهایی دور از انتظار ،گشوده می شوند و چاره هایی ناگهان،نمایان،

تا بهمن های بیکران فراوانی ،در پرتو لطف الهی، و از راههایی عالی بر سرم بریزد.

خدا پیشاپیش من گام بر می دارد و پیکارم را به پیروزی می رساند.

من در ملکوت ابدی و شگفتیهایی افسونگر و شادمانیهایی سحر آمیز زندگی می کنم.

دیدگانم دیدگان خدا است: بی نظیر و بی همتا.تابان از نور خدا که بر راهم می تابد.

جملاتی از کتاب چهار اثراز فلورانس اسکاول شین

در کوچه های تنهایی خود می دوم هراسان ونمیدانم به دنبال چه هستم

مرا رها کرده اند در این دالانها تا راه خروج خود را بیابم

نمی دانم از کدام راه باید رفت اتاقکها برایم آشناست

نمی دانم سر در گم هستم

یا گم شدم در سر و سودای خویش

عاشقم بر این حال آشفته و پریشان خود

می دانم خواهم یافت در را که آن باز خواهد شد به بهشت

احوال عاشقان دل شیفته را دارم که نه زمان را احساس می کنم و نه مکان را

می خواهم رسیدن را که توخود می دانی ای عالم ربانی روز موعود را

شب و روز بر من می گذرد وچشمانم  خواب نمی بیند

می چرخم  وزمان نیز با من می چرخد

حال می دانم چگونه درک کنم که کجا هستم و این راه را پیموده ام یا نه

می نویسم بر در و دیوار ها از لحظه های بی تاب خود

حال شیرین است گذشتن از راه ها برای من

می نویسم از عمق وجودم برای آن که بخواند ندای درونم را

می روم ومی روم و راه خروج را می یا بم

خدایا باز کن در را و مرا در آغوش کش تا بگریم بر حال خود

تا فرررررررررررررررررررررررررررریاد زنم

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

سارا