من نادان نیستم به جز وقتی که نادان هستم

من نگران نیستم به جز وقتی که نگران هستم

من غمگین نیستم به جز وقتی که غمگین هستم

من دیوانه نیستم به جز وقتی که دیوانه هستم

من تنها نیستم به  جز وقتی که تنها هستم

آخر نمی دانم چه هستم و چه نیستم

بوده ام یا خواهم بود

نمی دانم خاک من از بهشت است یا از کویر

نمی دانم ناف مرا با عشق الهی بریده اند یا با عشق زمینی

نمی دانم تار من از آسمان است یا از زمین

نمی دانم پود من از آن است یا از این

نمی دانم مهر بر پیشانی من زده اند یا من پیشانی بر مهر گذاشته ام

نمی دانم من بنده ی هستیم یا هستی بنده من

نمی دانم من به کوه تکیه داده ام یا کوه به من

 و نمی دانم من با او آرامش می گیرم یا او با من

نمی دانم ،نمی دانم و هزاران نمی دانم دیگر

ولی این را می دانم که راضیم بر آنچه رضای خالقم در اوست

سارا

 

دخترک رقصان شادان به طرف پنجره روانه شد تا به خورشید روزش سلام کند،

و بوسه ای بر نسیم صبح زند.

پنجره را گشود چشمانش پراز شادی و نشاط بود،

 به دنیا با تار و پودش نگاه می کرد و لبخند می زد.

که ناگهان چشمانش به پنجره ای خیره شد، انگار که نگاهش را به آن پنجره قفل زدند.

مردی را دید در بستر خوابیده که برای هر نفس تمام وجودش بالا و پایین می رفت.

همسر و فرزندانش پروانه واربه دورش می چرخند،

 به نظر چنین می آمد که در لحظه احتضار بود .

دستان دخترک به لرزه در آمد ، لبانش خشک شده بودو وجودش پر از خالی احساس.

سکوت اتاق را، فقط صدای شکسته شدن الماس چشمانش بر در گاهی پنجره بر هم میزد.

همه به گرد پدر جمع شده  بودند ومادر آرام کتاب مقدس را گشود و شروع به خواندن کرد.

دخترک احساس می کرد همه ارام گرفته و گوش  می دادند.

پدر حرکتی نداشت انگار او نیز هم آرام شده بود،ولی آرامشی ابدی.

دخترک بهت زده شد. چرا آنها نام پدر را فریاد نمی زنند؟

چرا زمین و زمان را به هم نمی دوزند؟

این چه حسی است که قالب بر آنهاست؟

دخترک در سیل اشک خویش غرق شده بود که زمزمه ای به گوش رسید.

به نام خداوند بخشنده مهربان

حمد ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.

دخترک تیز تر شد تا بداند این صدا از کجاست ولی چیزی نیافت.

خداوندی که بخشنده و بخشایشگر است.

خداوندی که مالک روز جزاست.

قلب دخترک می تپید لبانش می لرزید،

حجم سنگینی از یک احساسه عجیب در وجودش خانه کرده بود

تنها تو را می پرستیم و تنها از تو یاری می جوییم.

نمی دانست برای چه آشفته و پریشان است.

ما را به راه راست هدایت فرما

ما را به راه کسانی هدایت فرما که آنان را مشمول نعمتهای خود قرار دادی ،

نه آنها که بر اثر اعمال زشت و انحراف عقیده غضب تو دامنگیرشان شد،

 ونه انها که جاده حق را رها کرده و در بیراهه ها گمراه و سر گردان شده.

دخترک بی تاب شده بود وجودش پر شده بود از گرمایی عجیب،

جاده ای را می دید نورانی که انتهای آن به آسمان می رسید.

اراده ای نداشت بلند شد صندوقچه مادر بزرگ او را به سمت خود می کشید.

در را باز کرد و چارقدگل گلی در آن بود او را بر داشت وبهت زده بر سر انداخت.

دایره ای از خاک در پارچه ای پیچیده بود او را بر زمین گذاشت.

دستانش بی اراده بلند شد و بزرگی خدا بر لبانش جاری شد،

و همراه آن زمزمه تکرار می کرد آنچه را باید.

او حضور حاضر غایب را در وجودش به وسعت اقیانوس لمس می کرد،

به خود آمد صدا قطع شده بود و او سرش را چپ و راست چرخاند،آری صدا قطع شده بود.

نا خود اگاه سجده کرد بر قلب زمین،

و قلبش هماهنگ شد با نوای آرام دریا،

و همان لحظه به خواب رفت.

از این دنیا که میرویم وبه جان آفرین می پیوندیم

 از ما نمی پرسند که چرا مسیحا یا رهبری نامدار نشدیم

 رمز و راز های عظیم حیات را از ما نمی پرسند

 تنها سوال این خواهد بود که چرا خودت نشدی.

 انسانی کاملا فعال و تحقق یافته که تنها خودت توان شدنش را داشتی.

 الی ویزال

هستی تو را اینگونه که هستی می خواهد.

 از این رو همین هستی که هستی.

 هستی اینگونه که هستی به تو نیاز دارد.

 وگر نه کس دیگری را بوجود می آورد نه تو را.

 بنابراین " خود نبودن " غیر مذهبی ترین کار ماست.

 اوشو